Dan bij deze mijn formele afmelding voor de ledenvergadering
van 15 mei.
Met betrekking tot de te bespreken zaken het volgende:
-------------
BBS:
Ik ben nog steeds van mening dat een 'echt' BBS in plaats van een gastenboek de
onderlinge communicatie ten goede zou kunnen komen. Ik denk niet dat het
argument dat het gastenboek nu ook nauwelijks gebruikt wordt echt afdoende is.
Als je mensen een goed communicatiemiddel geeft in de vorm van een bbs, is de kans ook groter dat het gebruikt kan gaan
worden. (Mijn mening, die in de praktijk gelogenstraft zou kunnen worden). Ik
verwijs naar voorbeelden als, webBBS voor een relief simpel BBS, SMF of yaBBS voor een ingewikkelder BBS.
-------------
Verslag van de Werkgroep Buitenlandse Familieleden:
Van de Chicago Byvoetsen is
na een eerste enthousiaste reactie niets meer vernomen. Het hernieuwd
aanzwengelen van het contact staat op mijn 'to do
lijstje', maar vrij laag. Als er geen initiatief ondernomen wordt door de
familie aldaar kan er nog wel meer dan een jaar overheen gaan voordat er iets
gebeurt. Misschien dat de mailing ze weer inspireert.
Een brief aan Dee Byvoet in Colorado
Springs is onbeantwoord gebleven. Er is na verzending
van de brief door iemand uit Colorado Springs (schooldistrict) kort op de website gekeken, ik
neem aan dat dit Dee of haar zoon Stephen was. Ik
concludeer uit het verder uitblijven van reacties dat er daar geen directe
interesse is, en zal hier (m.u.v. de mailing) vooralsnog geen tijd meer in
steken.
Vanuit Zuid-Afrika na een eerste reactie ook geen aanvullend contact.
Ik heb nog geen contact opgenomen met Australische Bijvoeten. Ik wacht de
mailing af. Wel heb ik van de archiefdienst in Canberra een aardig pakket
informatie ontvangen. Aan een Australische aanvulling op het overseas artikel moet ik nog beginnen.
Marie Byvoets, de
huishoudster van de Britse Prime Minister blijft fascineren. Ik wil weten wie
zij is. Ik heb inmiddels kopieen van brieven van en
aan haar in huis en hoop tzt een klein artikeltje
over haar in elkaar te zetten. Maar over haar plaats in de stamboom tast ik nog
steeds in het duister. Zij is Nederlands, zoveel is zeker. Ze trad rond 1911 in
dienst bij Ramsay McDonald
en vertrok in 1932 met pensioen naar Noord Wales.
Er is in de afgelopen periode een aanvulling op het buitenlandse Buijyvoets artikel (Verenigde Staten) gepubliceerd, tevens
is er een lang artikel gepubliceerd over de mogelijkheid van een familieband
Duitse Beifussen.
Op een vermelding van onze vereniging in "de Hollandse Krant" in
Noord-Amerika heb ik één telefoontje ontvangen, dat verder nergens toe leidde.
-------------
Ik wens jullie een vruchtbare vergadering toe, terwijl ik op één oor lig.
Groeten,
Tom Bijvoet
Penticton, Canada.